reizen in Iran

Reizen in Iran: een roadtrip op de bonnefooi

Iran ontoegankelijk? Reinier ontdekte al roadtrippend en couch surfend hoe het echt zit

Het roer gaat om in Iran: zo krijg je als Nederlander een visa on arrival, mag je zonder gids reizen en – het allerleukste– je kan er heel gemakkelijk een auto huren. Reden genoeg voor fotograaf Reinier van Oorsouw om te gaan.

Op de bonnefooi reizen in Iran

Iran staat al jaren bovenaan mijn verlanglijstje. Samen met twee vrienden besluit ik op de bonnefooi te gaan reizen in Iran. Iets wat iedereen ons afraad; verhalen over de geheime dienst en veel gedoe met agenten vliegen ons om de oren. Daarnaast is Couchsurfen verboden in Iran. Met wat omwegen kan je wel op de website van Couchsurfing Iran komen om contact op te nemen met lokale hosts. Aangekomen in Teheran pak ik een taxi naar een buitenwijk van de stad. Ik zie silhouetten van grote, grauwe flats tijdens de zonsopkomst. Zelfs de taxichauffeur weet zijn weg hier niet. Maar, we zitten goed. Even later bel ik aan bij Ali. Hij woont in een enorm appartement samen met zijn moeder en ontvangt me met open armen. Gelijk staat er warm eten op tafel, ik ben 10 minuten binnen, het is 7 uur ´s ochtends.

reizen in Iran



Roadtrip

Vlakbij Ali zit een autoverhuur bedrijf. Vooraf heb ik een Saipa gereserveerd, Iran´s enige automerk. Oerlelijk- en erg goed is ‘ie eigenlijk ook niet. Dat merk ik als ik de stad uitrij richting Esfahan in de ochtendspits. Links en rechts word ik afgesneden. Met veel toeteren, gas geven en goed geluk kom ik de stad uit. Dan houdt de CD speler op. En de airco. Oververhit kom ik aan in Esfahan, waar ik Faezeh ontmoet.

“We kunnen wel de toerist uithangen”, vertelt Faezeh, “maar er is ook een Couch Surfing meeting”. Goed plan! Voor de deur van een enorm penthouse staan zo´n vijfentwintig paar schoenen. “Hier is het”. Binnen wordt uitbundig gedanst (dansen is verboden) en er zijn meisjes die geen hoofddoek dragen (ook dat is verboden). Lunch wordt net opgediend; rijst met safraan, salades, yoghurtjes en Kebab. “Er zijn eigenlijk nooit Couch Surfers uit het buitenland”, zegt één van de meisjes. “We gebruiken het hier vooral om mensen te ontmoeten”. Na de lunch gaan Faezeh en ik de stad in. We krijgen thee bij een moskee. Mannen en vrouwen bidden gescheiden, maar als ik gespot word wenken de dames me en niemand kijkt raar op.

reizen in Iran

reizen in Iran

Woestijn

Richting het onvoorspelbare oosten is geen duidelijke bewegwijzering, iets om rekening mee te houden tijdens het reizen in Iran. Ik rij met de broze Saipa een weg in van asfalt, dat als snel overgaat in stenen, dan zand. Met het gammele autootje moet ik gas blijven geven, anders zak ik weg en wordt het lastig om nog weg te komen. Op een iets verhard stuk zet ik de auto even stil om van het uitzicht te genieten. Inmiddels doet de linkerdeur het niet meer. Dan maar bij de passagiersdeur eruit.

In het donker kom ik aan in Khur. Daar bel ik een nummer dat ik van Ali uit Teheran heb gekregen. Twee minuten later komt er een Amerikaanse Buick de hoek om scheuren. Rohab is de bestuurder en zo te zien een enorme hippie. Mijn reisgenoten rijden verder in de Saipa achter de Buick aan, ik stap in bij Rohab. “We don’t drink and drive here” zegt hij. Vanwege het alcoholverbod? “No, we have something better; we smoke and fly”. Ik kijk naar de achterbank; helemaal vol met wiet. ’s Avonds rijden we de woestijn in met nog een paar mensen. Rohab heeft een oude Peugeot volgebouwd met speakers. Onder de sterren maken we een kampvuur en gaat de muziek aan. Dan komt er een fles Wodka tevoorschijn en gaat een zak met wiet open. Ja, reizen in Iran is verrassend.

reizen in Iran


Qeshm island

Met een oude ferry, die iets wegheeft van een drijvende doodskist, gaan we de volgende dag naar Qeshm; een eilandje in de Perzische Golf. Ali is met de bus gekomen vanuit Teheran. In de haven weet hij een goed visrestaurant. “Vanavond staat er haai op het menu”, en echt: dat smaakt goed! Een klein motorbootje brengt ons naar Hengam eiland. Onderweg zien we dolfijnen rondspringen. Vanaf het water zie je een strip met kleine houten hutjes; “dat zijn allemaal restaurantjes” zegt Ali. Na wat eten buiken we uit in het water, naast het karkas van een oude boot waar je doorheen kan zwemmen.

reizen in Iran

Duiken in de Perzische Golf

Op het vasteland van Iran lopen we tegen wat duikers aan die net een klus hebben gehad. “We lassen op zo´n twintig meter diepte”, leggen ze uit. Of we zin hebben om ook te duiken. Ja hoor! Een paar uur later lopen we met roestige luchtflessen de Perzische Golf in. Het water is helder, maar ook zo goed als leeg; er is hier weinig te zien. Die avond worden we opnieuw uitgenodigd om te blijven slapen, met wederom een dag vol mooie momenten en verrassingen om op terug te kijken. Na twaalf dagen reizen door Iran is de conclusie simpel: geen enkele keer werden we gestopt door politie. Ook zijn we niet in de gaten gehouden door de geheime dienst. Reizen door Iran is comfortabel, de mensen zijn vriendelijk en vooral enorm gastvrij. Eigenlijk zou je denken dat Couch Surfen in Iran bedacht is.

Meer over reizen in Iran

Heb je moeite om een beeld te vormen van deze omstreden bestemming? Reinier van Oorsouw is fotograaf en reist voor zijn eigen bedrijf Beyond Borders Media veelal naar bestemmingen waar de meesten van onze liever niet komen. Hij legt zijn reizen ook vast, dus geniet mee van deze waanzinnige video van zijn roadtrip door Iran:

Foto’s: Reinier van Oorsouw

Naline Roodbeen
Geschreven door - Naline is de oprichter van Stop and Stare. Ze wordt het allergelukkigst van reizen en schrijven. Heeft een voorkeur voor verre oorden maar vindt Nederland stiekem het allermooist. Krijgt vlinders van roadtrips, Aziatisch eten en vreemde talen. Is graag zuinig op de aardbol en fan van duurzaam toerisme.

Wat vind jij? Laat van je horen!