Een rode maan heet een bloedmaan en is een niet-wetenschappelijke beschrijving van de soms roestige kleur van de maan tijdens een totale maansverduistering.
Minder gebruikelijk kan de term ‘bloedmaan’ ook verwijzen naar een serie van vier totale maansverduisteringen, zolang ze binnen een periode van twee jaar vanaf één plek worden waargenomen. Als je tien jaar lang op dezelfde plek op aarde blijft, zijn er meestal zo’n vier tot vijf totale maansverduisteringen te zien, dus het zien van vier opeenvolgende is een echte zeldzaamheid.
Waarom zien bloedmanen er rood uit?
Zoals elk ondoorzichtig object in het lichtpad blokkeert de aarde fotonen van de zon en werpt zo een schaduw achter zich in het zonnestelsel.
In tegenstelling tot de rotsachtige massa van onze planeet is de atmosfeer van de aarde echter transparant genoeg om wat licht door te laten. De dunne gaslaag breekt een deel van dat licht af, terwijl deeltjes die in de atmosfeer zweven sommige golflengten meer verstrooien dan andere, met name kortere ‘blauwe’ kleuren boven langere ‘rode’.
Deze verstrooiing is dezelfde reden waarom de hemel bij daglicht blauw lijkt, terwijl licht dat bij zonsopgang en zonsondergang helemaal door het grootste deel van de atmosfeer kan komen oranje tot rood lijkt.
Door deze breking en verstrooiing creëert de aarde een kegelvormige schaduw met een gloeiende, roestkleurige rand.
De Maan gaat maar een paar keer per jaar door deze schaduw heen, dankzij haar relatief kleine afmeting en de nabijheid van de Aarde, en omdat ze een lichte helling heeft.
Terwijl het directe zonlicht volledig wordt geblokkeerd, buigt het roodachtige licht dat uit de atmosfeer van de Aarde komt net genoeg af om een spookachtige ‘bloedkleurige’ gloed over de Maan te werpen. Bekijk het filmpje hieronder voor een andere kijk op de eclips.
Eens in een blauwe maan kun je zelfs wat NASA noemt een Super Blauwe Bloedmaan krijgen, een schijnbaar tegenstrijdige gebeurtenis die nog zeldzamer is.
